Iedereen bij wie myelitis transversa is vastgesteld heeft waarschijnlijk te maken gekregen met een aantal medisch specialisten. Onderstaand is een korte beschrijving van de oriëntering en het veld van expertise van de verschillende specialismen. Bedenk hierbij dat deze samenvatting welbewust vol staat met generalisaties. Iedere individuele arts kan tijdens zijn carrière zijn kennis en expertise verbreden. Deze "definities" zijn door mijzelf opgesteld en ik excuseer me bij voorbaat als ik hiermee welke collega dan ook mocht hebben beledigd. Ik ben zelf revalidatiearts (zie onderstaand).

Huisartsen zijn artsen die zijn opgeleid om vrijwel iedereen te kunnen behandelen die in hun praktijk naar binnen loopt. Hun opleiding omvat stages op de afdelingen kindergeneeskunde, verloskunde en gynaecologie, spoedeisende geneeskunde, en interne geneeskunde. De kracht van deze opleiding is dat huisartsen erdoor het vermogen hebben om behandelingsplannen op te stellen voor patiënten met een grote verscheidenheid aan klachten. Patiënten met veelvoorkomende klachten  worden behandeld en gevolgd, maar patiënten met relatief weinig voorkomende ziektes zoals myelitis transversa moeten meestal worden doorverwezen naar een neuroloog.

Internisten zijn specialisten in de interne geneeskunde. De klinische praktijk van een internist omvat vaak ziekten van het hart, de longen, de lever, de nieren, het bloed, het spijsverteringssysteem, de gewrichten, en het endocrien systeem. Internisten zijn opgeleid om volwassenen te behandelen en velen hebben een subspecialisatie in een bepaald orgaansysteem. Net als huisartsen hebben internisten over het algemeen geen specialistische opleiding gehad op het gebied van het neuromusculaire systeem. Meestal  verwijzen ze een patiënt met  myelitis transversa dan ook door naar een neuroloog.

Neurologen zijn specialisten in het zenuwstelsel. Ze onderzoeken en behandelen ziekten van het centraal zenuwstelsel (de hersenen en het  ruggenmerg) en het perifeer zenuwstelsel (de zenuwen die van het ruggenmerg naar de spieren en de sensorische zenuwen lopen).  Neurologen behandelen ook spierziekten. De neuroloog wordt vaak ingeroepen om de diagnose van myelitis transversa te maken en vast te stellen of er een specifieke oorzaak gevonden kan worden. Als er een specifieke oorzaak gevonden wordt (bijv. een bacteriële infectie) dan wordt geprobeerd om de onderliggende oorzaak zo mogelijk te bestrijden (bijv. met antibiotica).

Een Revalidatiearts (in het Engels physiatrist genoemd) is gespecialiseerd in de geneeskundige behandeling en begeleiding van revalidatiepatienten. Terwijl andere medische specialisten zich richten op het redden en in stand houden van leven, zijn revalidatieartsen  opgeleid voor het behouden van kwaliteit van leven. Wanneer een neuroloog een patiënt onderzoekt, probeert hij of zij de oorzaak van de ziekte te bepalen, in de hoop dat een medische of chirurgische behandeling mogelijk is.Wanneer een  revalidatiearts een patiënt onderzoekt, probeert hij of zij te bepalen wat de verlangens, vermogens en beperkingen van de patiënt zijn. De revalidatiearts probeert vervolgens een behandelingsstrategie op te stellen waarmee  het functioneringsvermogen van de patiënt verbeterd kan worden. Zowel neurologen als revalidatieartsen schrijven vaak medicijnen voor om symptomen te verlichten zoals pijn en spasticiteit. Neurologen zijn vanuit hun opleiding specialisten in het vaststellen van een diagnose en het uitvoeren van een specifieke medische behandeling. Revalidatieartsen houden zich over het algemeen bezig met het behandelen van problemen die zich voordoen door functieverlies, en richten zich niet op de onderliggende diagnose. Ze zijn experts in het bepalen van welke hulpmiddelen leven en werken makkelijker kunnen maken (het kiezen van de juiste brace, kruk, looprek, grijparm, rolstoel etc.).

Revalidatieartsen consulteren en coördineren vaak de zorg die geleverd wordt door fysiotherapeuten, ergotherapeuten, spraaktherapeuten, orthotisten en prosthetisten, psychologen, maatschappelijk werkers en anderen. Revalidatieartsen vormen één van de kleinste specialismen. Wellicht wel hierom wordt het inschakelen van revalidatieartsen nogal eens over het hoofd gezien bij het behandelen van mensen met  slopende ziekten.